Ζώντας το όνειρο...

Πώς θα ήταν να παρατήσει κανείς τη δουλειά του και να πάει στην Ταϊλάνδη για να παίξει πόκερ;...

 Οι Σάιμον “amatay” Τζόουνς και o Έλληνας κάτοικος Βρετανίας, Κώστας “GreekStein” Παπαρέστης το έκαναν και το Pokerplayer παρουσίασε την ιστορία τους.

Ποιος δεν έχει σκεφτεί να τα αφήσει όλα πίσω και να φύγει; Να γλιτώσει από την καθημερινή ρουτίνα, τους λογαριασμούς και -αν μένει στη Βρετανία- τον άσχημο καιρό; Αυτό σκέφτηκαν οι bloggers του Poker Encore, παράτησαν τις δουλειές τους και πήγαν στην Ταϊλάνδη για να γίνουν επαγγελματίες παίκτες πόκερ.

Ο Παπαρέστης λέει από τη βάση του, στο Πουκέτ πλέον: “Είχα σιχαθεί να είμαι στο Λονδίνο και όλοι να είναι αγχωμένοι και όλα να είναι ακριβά. Εδώ κάνω ό,τι θέλω και επειδή τα πάντα είναι τόσο φτηνά, έχεις τόση πολλή ελευθερία.”

Ο Τζόουνς πρόσθεσε: “Για εμένα, το να είσαι παίκτης πόκερ σημαίνει να κάνεις τέτοια πράγματα. Πρέπει να υπάρχουν αναρίθμητοι παίκτες πόκερ εκεί έξω, που δεν είναι καλοί στην κοινωνικοποίηση, κάθονται μόνοι τους σε ένα δωμάτιο χωρίς να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από grinding κάθε μέρα. Ίσως είναι ένα εκατομμύριο φορές καλύτεροι από εμένα, αλλά δεν κάνουν μια καλή ζωή κατά τη γνώμη μου.”

Οι δύο πάντως δεν είναι ακόμα κάποιοι high rollers, που γυρίζουν τον κόσμο με γεμάτες τσέπες. Δεν είναι grinders των nosebleeds. Δεν είναι κάτοχοι Triple Crown. Είναι απλώς δύο Λονδρέζοι με διαβατήρια.

Ο Τζόουνς λέει: “Δεν είμαι ένας από αυτούς τους παίκτες, που παίζουν πολλές παρτίδες. Απλώς προσέχω τον τραπεζικό μου λογαριασμό και αν πέσει κάτω από ένα συγκεκριμένο όριο, τότε ξεκινάω να παίζω και πάλι.”

Η ζωή στην Ταϊλάνδη

Πριν έξι μήνες, οι δύο έφυγαν από το Λονδίνο για την πρωτεύουσα της Ταϊλάνδης, Μπανγκόκ. Και αν και πρόσφατα, οι δρόμοι τους χώρισαν, με τον Τζόουνς στην Καμπότζη να κάνει τον τουρίστα και τον Παπαρέστη να μένει στο Πουκέτ για να παίξει πόκερ, και οι δύο θυμούνται πόσο εύκολο ήταν να αλλάξουν την καθημερινή τους ρουτίνα.

Με τη βοήθεια μερικών επαγγελματιών φίλων τους και ένα group στο Facebook, με τίτλο “The Phuketeers”, βρήκαν σπίτι στην Ταϊλάνδη, με Βρετανό σπιτονοικοκύρη, μια ανεκτή σύνδεση Internet και αυτό ήταν. Δύο αεροπορικά εισιτήρια για Ταϊλάνδη χρειάστηκαν. Ακούγεται απλό; Ήταν απλό. Υπάρχει πολύ μεγάλη κοινότητα πόκερ στην Ταϊλάνδη, που τους βοήθησε πολύ.

“Είναι εκπληκτικό. Διοργανώνουν βραδινές εξόδους, παίζουμε ποδόσφαιρο δύο φορές την εβδομάδα, καθώς και βόλεϊ, μπάσκετ και κάνουμε σεμινάρια πόκερ και πάρτι. Όλα αυτά έκαναν την απόφαση να έρθουμε εδώ πολύ ευκολότερη” είπε ο Παπαρέστης.

“Ήρθα με ένα laptop, αγόρασα μια οθόνη με £80 και ξεκίνησα. Επιλέξαμε το σπίτι μας λόγω της πολύ καλής σύνδεσης στο διαδίκτυο. Ίσως την καλύτερη στο νησί και δεν είχαμε προβλήματα. Είναι τόσο εύκολο να εγκατασταθείς” πρόσθεσε ο Τζόουνς.

Οι δύο προσαρμόστηκαν γρήγορα στα τοπικά έθιμα και εκτός από τον φόβο του Παπαρέστη για τη… Φύση, μπήκαν εύκολα στη νέα τους ζωή. Για την ακρίβεια, οι μόνες δυσκολίες, που αντιμετώπισαν ήταν αυτές δύο ενήλικων ανδρών, που μοιράζονται ένα σπίτι.

“Το σπίτι, που βρισκόμαστε είναι οικογενειακό και ήθελαν να το κρατήσουμε έτσι. Δεν είχαν πρόβλημα να δώσουν το σπίτι σε δύο άνδρες, οπότε συμφωνήσαμε σε κάποια πράγματα, όπως το να μη φέρνουμε στο σπίτι κορίτσια από go-go bars και άλλα τέτοια. Ήμασταν αποφασισμένοι να κάνουμε καλή εντύπωση, οπότε ήμασταν πολύ καθαροί.

Μια μέρα ήμουν στην πισίνα και ήρθε ο ιδιοκτήτης και με ρώτησε. Κώστα να σε ρωτήσω κάτι; Εσύ και ο Σάιμον είστε gay; Εϊπα “ΟΧΙ! Κάναμε συμφωνία να μη φέρνουμε κορίτισια στο σπίτι”. Τώρα, όμως, έσκαψε το λάκκο του” είπε ο Παπαρέστης.

Γυναίκες, γυναίκες, γυναίκες

Πολύ φυσιολογικά, για δύο άνδρες σε ξένη χώρα, οι γυναίκες είναι κάτι σημαντικό. Αλλά τα πράγματα δεν είναι όπως στη Βρετανία. Σύμφωνα με τον Τζόουνς, πάντα πρέπει να αναρωτιέσαι τρία πράγματα: Είναι γυναίκες; Είναι πόρνες; Θέλουν τα λεφτά σου;

“Εδώ έχεις συνέχεια το νου σου για ανδρικά γεννητικά όργανα, πόρνες και πιστόλια στην τσέπη” είπε ο Τζόουνς, γελώντας. Είναι προφανές από τη συνομιλία ότι το πόκερ έχει πάει λίγο πίσω και για τους δύο.

Το παραδέχονται και οι ίδιοι, ότι δεν τα πηγαίνουν καλά στο πόκερ τους τελευταίους έξι μήνες. Για τον παίκτη cash, Παπαρέστη, η περίοδος είναι αυτή του downswing και μόλις πρόσφατα άρχισε και πάλι να ανεβαίνει.

Ο Παπαρέστης αγκαλία με έναν... ουρακοτάγκο.

“Πριν, αν είχα κάποιον ενοχλητικό αντίπαλο στο τραπέζι, τους έδινα αφορμή να μου πάρουν χρήματα λόγω tilt, αλλά δεν το κάνω πλέον. Εν μέρει επειδή η Ταϊλάνδη με έκανε πιο ήρεμο, αλλά κυρίως επειδή είμαι πολύ χαρούμενος, που βρίσκομαι εδώ. Νιώθω πιο υγιής και ξέρω ότι κάθε μέρα θα είναι υπέροχη.”

Ο Τζόουνς έχει μια παρόμοια ιστορία, πριν από λίγες ημέρες στην Καμπότζη. Όντας grinder των MTTs, η διαφορά ώρας δεν βοηθά να κάνει μεγάλα scores και τα 12ωρα sessions απέφεραν μεγαλύτερο score της τάξης των $4.000. Αλλά ακούγοντάς τους να συζητούν την έλλειψη επιτυχιών στο πόκερ, συνειδητοποιείς γρήγορα ότι δεν τους νοιάζει. Ή αν τους νοιάζει, δεν τους επηρεάζει πολύ.

“Μιλάς με κάποιους παίκτες, που παίζουν σε μεγαλύτερα, high stakes MTTs και έχουν φοβερά swings. Είναι πολύ καλοί παίκτες και κερδίζουν πολλά λεφτά, αλλά μερικοί από αυτούς δεν το δείχνουν. Εγώ βρίσκομαι εδώ και βλέπω τον κόσμο, κερδίζοντας λίγα από εδώ και από εκεί, αλλά είμαι χαρούμενος.

Ο καιρός δίνει σε όλους καλή διάθεση. Δεν υπάρχει θυμός. Όταν είσαι εδώ, κάθε απόγευμα μπορεί να δεις χιλιάδες ανθρώπους έξω να γυμνάζονται, γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους να παίζουν τένις. Στην Αγγλία αυτό δεν συμβαίνει. Τα παιδιά παχαίνουν και κάθονται μπροστά στα Xbox τους” λέει ο Τζόουνς.

Περιπέτειες με ladyboys

Ο Τζόουνς και ο Παπαρέστης φαίνεται ότι είναι χαρούμενοι όσο ποτέ και πιο ειλικρινείς όταν συζητούν την τοπική ζωή παρά το πόκερ. “Η αγαπημένη μου εμπειρία ήταν όταν πήγα στο Μπόρνεο, στη Μαλαισία. Είχε πολλή δράση το ταξίδι και το στιγμιότυπο ήταν ότι μέναμε σε ιδιωτικό νησί μία ώρα από την ακτή. Ήταν απίστευτο. Έρχονταν ψαράδες με φρέσκους αστακούς και ψάρια. Αγόρασα 12 μεγάλα καβούρια και τρεις αστακούς για £11. Εδώ είναι φτηνά, σαν πατατάκια” περιγράφει ο Παπαρέστης.

Αλλά αν η κουβέντα για το πόσο φτηνό είναι το φαγητό μοιάζει λίγο "ξενέρωτη" για δύο επαγγελματίες τζογαδόρους σε αυτό το μέρος του κόσμου, μην ανησυχείτε. Υπάρχουν αρκετές ιστορίες καταχρήσεων.

“Θυμάμαι μια νύχτα, που ξεκινήσαμε να πίνουμε στη Πατόνγκ. Το πρώτο μέρος, που πήγαμε είχε ping-pong show. Βγάζουν από μέσα τα πάντα. Η ακρίβεια της γυναίκας ήταν εκπληκτική. Στο τέλος εκτόξευε μικρά ζωντανά χελωνάκια σε ένα μπολ με νερό. Έμεινα με ανοιχτό το στόμα” είπε ο “GreekStein”.

Πέρα από τα αιδοία με ακρίβεια sniper, η πλειοψηφία των ιστοριών περιστρέφεται γύρω από ladyboys. Είναι διάσημοι στη νοτιοανατολική Ασία και είναι αφορμή για φοβερές ιστορίες.

“Είχαμε μερικές επικές εξόδους και ειδικά μια βραδιά, με έναν φίλο, που ήρθε για μια ήσυχη έξοδο. Πετύχαμε μερικά ladyboys να ψάχνουν για δουλειά και ο Χένρι, τους ρώτησε “Πόσο;” Του είπε £20 και εντυπωσιάστηκε. Αντιπρότεινε £10, αλλά έφαγε μία στο χέρι, τον έπιασε και τον έσυρε. Τρόμαξε πάρα πολύ. Είναι μεγαλόσωμος και δεν τον είδα να τρέχει πιο γρήγορα στη ζωή του.”

Ups and Downs

Το να αφήσεις την Αγγλία δεν είναι πάντα η καλύτερη κίνηση και παρόλο που οι δύο επαγγελματίες μπορούν να μιλήσουν για λίγα μειονεκτήματα, ξεκαθαρίζουν ότι η ζωή τους δεν είναι για τον οποιονδήποτε. Για κάποιους, το να αφήσουν πίσω σου τις ανέσεις του σπιτιού τους, ίσως είναι ένα σοκ. Και η Ταϊλάνδη δεν θα σε υποδέχεται πάντα με "ανοικτές αγκάλες".

"Σε ορισμένα μέρη, σου συμπεριφέρονται λίγο πιο άσχημα επειδή είσαι ξένος" λέει ο Παπαρέστης. "Υπάρχουν απατεώνες και πρέπει να είσαι προσεκτικός. Από τη στιγμή που φέρεσαι έξυπνα κι όχι σαν κοινός τουρίστας, είναι ένα φοβερό μέρος για να μένεις. Μπορούμε να βγούμε για φαγητό και ποτά με μόλις 2 λίρες. Όσο αφορά λοιπόν το να είσαι παίκτης πόκερ και να έρχεσαι για δουλειά εδώ, είναι εκπληκτικά."

... και με έναν ελέφαντα.

Από ότι φαίνεται μάλιστα, κανείς από τους δύο παίκτες δεν νοσταλγεί την παλιά ζωή του. "Όλοι λένε ότι τους λείπει η οικογένειά τους όταν φεύγουν, αλλά όποιος έχει ταξιδέψει αρκετά ξέρει ότι όταν επιστρέφει στην πατρίδα του είναι ακόμα καλύτερα. Είσαι πολύ δημοφιλής κι όλοι θέλουν να ακούσουν τις ιστορίες σου από το ταξίδι. Μετά από λίγο όμως  μπαίνεις και πάλι στην ρουτίνα και εγώ δεν θέλω ένα τέτοιο περιβάλλον" σημειώνει ο Τζόουνς.

 "Εδώ, μπορείς να πηγαίνεις από χώρα σε χώρα, πολή σε πολή εύκολα. Λείπω από την Αγγλία τους τελευταίους 3 χειμώνες και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό. Είναι χάλια εκεί! Μπαίνεις στο facebook Γενάρη ή Φλεβάρη κι όλοι είναι μέσα στη μιζέρια."

London Calling

Για τον Παπαρέστη η ιστορία είναι λίγο διαφορετική. Ενώ χαίρεται τη ζωή στην Ταϊλάνδη, η οικογένειά του έχει αρχίσει να τον πιέζει. Σαν μέλος μια "παραδοσιακής Ελληνικής οικογένειας" πιθανόν οι μέρες του στην εξωτική χώρα να είναι μετρημένες. Ενώ οι γονείς του στην αρχή ήταν δεκτικοί με την αλλαγή του, σιγά σιγά τα πράγματα αλλάζουν.

"Η μητέρα μου ξέρει ότι έχω ερωτευθεί την Ταϊλάνδη κι ότι την επόμενη φορά που θα επιστρέψω εκεί θα είναι για ακαθόριστο χρόνο. Σίγουρα θα κάνει προσπάθειες να με κρατήσει κοντά της, αλλά δεν υπάρχει περίπτωση να μην επιστρέψω".

Τι είναι όμως αυτό που τους κάνει να θέλουν να μείνουν στην Ταϊλάνδη; Αυτοί οι δύο τύποι από το Λονδίνο, ζουν το όνειρο κάθε παίκτη πόκερ. Δεν έχουν ευθύνες και δεν λογοδοτούν σε κανένα. Υπάρχουν μειονεκτήματα στο να αφήσεις το σπίτι σου, αλλά κρίνοντας από τον τρόπο που οι Παπαρέστης και Τζόουνς μένουν χαμογελαστοί, διηγούμενοι την μία ιστορία πίσω από την άλλη, φαίνεται ότι έχουν βρει τις ιδανικές συνθήκες.

"Δεν έχω την τέλεια ζωή, αυτά είναι βλακείες" λέει ο Τζόουνς. "Υποθέτω ότι είναι ένας πολύ καλός τρόπος ζωής, αλλά δε θέλω να φανώ μ*λάκας και να πω ότι "ζω το όνειρο". Η ζωή μου είναι ωραία, δεν έχω άγχος και είμαι χαρούμενος που γυρίζω τον κόσμο, γνωρίζω νέους ανθρώπους και νέες κουλτούρες. Χαρούμενες μέρες..."